راهنمای انتخاب سایز کفش ایمنی مناسب

اهمیت انتخاب سایز مناسب کفش ایمنی

در محیط‌های کاری انتخاب صحیح کفش ایمنی یکی از جنبه‌های حیاتی است که مستقیماً با سلامت و ایمنی کارگران ارتباط دارد. کفش ایمنی یکی از مهم ترین تجهیزات ایمنی برای کارگران و افرادی است که در محیط های کاری خطرناک فعالیت می کنند. کفش ایمنی باید علاوه بر محافظت از پاها در برابر خطرات مختلف، از جمله سقوط اجسام سنگین، برق گرفتگی، و نفوذ مواد شیمیایی، راحت و ایمن نیز باشد. ابعاد و سایز صحیح کفش‌های ایمنی نقش بسزایی در کاهش حوادث کاری، جلوگیری از آسیب‌های جسمی و افزایش راحتی و بهره‌وری کارگران دارند.

با توجه به اینکه بسیاری از کارها و وظایف در محیط‌های صنعتی و ساختمانی با خطراتی همچون سقوط اجسام سنگین، تماس با مواد شیمیایی یا حتی خطرات حرارتی همراه هستند، کفش‌های ایمنی به عنوان یک وسیله حیاتی تشخیص داده می‌شوند. این کفش‌ها نه تنها از پاها در مقابل آسیب‌های مختلف حفاظت می‌کنند، بلکه با ایجاد یک پوشش محافظ بر روی پا، از وارد آمدن عوامل خارجی نیز جلوگیری می‌کنند. انتخاب سایز مناسب کفش ایمنی یکی از عوامل مهم در تامین راحتی و ایمنی پاها است.

کفش ایمنی که سایز آن مناسب نباشد می تواند باعث ایجاد مشکلات مختلفی برای پاها شود. این مشکلات عبارتند از

• عدم راحتی: کفش ایمنی که سایز آن کوچک باشد، می تواند باعث ایجاد فشار و درد در پاها شود. همچنین کفش ایمنی که سایز آن بزرگ باشد، می تواند باعث سُر خوردن پاها و افزایش خطر زمین خوردن شود.
• عدم حمایت کافی: کفش ایمنی که سایز آن مناسب نباشد، نمی تواند از پاها به خوبی حمایت کند. این امر می تواند خطر آسیب دیدگی پاها را در هنگام سقوط اجسام سنگین، برق گرفتگی و نفوذ مواد شیمیایی افزایش دهد.

کاهش حوادث کاری

انتخاب نادرست سایز کفش ایمنی می‌تواند منجر به حوادث کاری جدی شود. به عنوان مثال کفش ایمنی که سایز آن بزرگتر باشد باعث سر خوردن پاها، درآمدن کفش و … می‌شود که منجر به کاهش ثبات و افزایش احتمال آسیب می‌گردد. از طرفی سایز کوچکتر نیز می‌تواند باعث کاهش تمرکز و دقت فرد شود و همچنین فشار نامطلوبی به پاها و انگشتان وارد کرده و مشکلات مختلفی مانند التهاب و زخم را به وجود آورد.

افزایش راحتی کارگران

کارگرانی که از کفش‌های ایمنی با سایز مناسب استفاده می‌کنند، تجربه یک راحتی بیشتر در طول روز کاری را دارند. سایز مناسب کفش باعث می‌شود پاها به‌طور صحیح درون کفش قرار گیرند و فضای کافی برای حرکت و تنفس پاها فراهم شود. این امر باعث کاهش خستگی و مشکلات ارتباطی با سلامت پاها می‌شود.
در نتیجه انتخاب صحیح سایز کفش ایمنی به عنوان یک عامل مهم در ایمنی کارگران و افزایش راحتی آن‌ها در محیط کاری برجسته است.

تأثیر سایز نامناسب بر سلامت پا

استفاده از کفش با سایز نادرست می‌تواند اثرات جدی بر ساختار استخوان‌ها، عضلات و مفاصل پا داشته باشد. این اثرات نه تنها به راحتی و ایمنی کارگران آسیب می‌زند بلکه می‌تواند منجر به مشکلات جدی در سلامت پاها شود. تأثیرات می تواند شامل موارد زیر باشد:

درد و ناراحتی: کفش ایمنی که سایز آن کوچک باشد، می تواند باعث ایجاد فشار و درد در پاها شود. این درد می تواند در نواحی مختلف پا از جمله انگشتان پا، قوس کف پا و پاشنه پا احساس شود. کفش ایمنی که سایز آن بزرگ باشد نیز می تواند باعث ایجاد ناراحتی شود. به عنوان مثال کفش بزرگ می تواند باعث سُر خوردن پاها و ایجاد تاول شود.

آسیب دیدگی: کفش ایمنی که سایز آن مناسب نباشد، نمی تواند از پاها به خوبی حمایت کند. این امر می تواند خطر آسیب دیدگی پاها را در هنگام سقوط اجسام سنگین، برق گرفتگی و نفوذ مواد شیمیایی افزایش دهد.

اختلالات ساختاری: کفش ایمنی که سایز آن مناسب نباشد، می تواند باعث ایجاد اختلالات ساختاری در پاها شود. این اختلالات می تواند شامل موارد زیر باشد:

• انحرافات انگشت شست پا: کفش ایمنی که خیلی تنگ باشد، می تواند باعث انحراف انگشت شست پا شود.
• صافی کف پا: کفش ایمنی که خیلی گشاد باشد، می تواند باعث صافی کف پا شود.
• آرتروز مفاصل پا: کفش ایمنی که سایز آن مناسب نباشد، می تواند باعث افزایش فشار بر مفاصل پا شود. این امر می تواند خطر ابتلا به آرتروز مفاصل پا را افزایش دهد.

اثرات منفی بر ساختار استخوان‌ها، عضلات و مفاصل

سایز نادرست کفش می تواند تأثیرات منفی زیادی بر ساختار استخوان‌ها، عضلات و مفاصل داشته باشد. این تأثیرات می تواند شامل موارد زیر باشد:

1. التهابات و زخم‌ها: سایز کوچک کفش می‌تواند باعث تراکم و فشار زیاد بر روی انگشتان و اماکن حساس پا شود. این فشار می‌تواند باعث ایجاد زخم‌ها، دیگرگونی انگشتان، و حتی التهابات پوستی شود.

2. کاهش جریان خون: استفاده از کفش با سایز بزرگ می‌تواند منجر به ایجاد حفره‌های خالی درون کفش شود که با تراکم ناشی از حرکت پاها، باعث کاهش جریان خون به اندام پایینی می‌شود. این امر می‌تواند به مشکلاتی چون سردی پاها و درد عضلاتی منجر گردد.

3. آسیب به استخوان‌ها: سایز نادرست کفش می‌تواند به تغییر شکل استخوان‌های پا و ایجاد فشارهای ناهموار در نقاط مختلف منجر شود. این فشارها باعث آسیب به استخوان‌ها، به خصوص استخوان‌های مچ پا و آرنج، می‌شود.

4. تأثیرات بر عضلات: سایز نادرست کفش می‌تواند باعث کشیدگی و فشار زیاد بر روی عضلات پا شود. این موضوع می‌تواند منجر به درد و خستگی عضلات شده و باعث کاهش کارایی و قدرت حرکتی پا گردد.

5. آسیب به مفاصل: فشارهای نادرست به استخوان‌ها و عضلات می‌تواند به طور مستقیم تأثیر منفی بر مفاصل پا داشته باشد. این امر ممکن است باعث آسیب‌های مفصلی و کاهش انعطاف‌پذیری مفاصل شود.

در نتیجه، اهمیت انتخاب صحیح سایز کفش ایمنی نه تنها در پیشگیری از حوادث کاری بلکه در حفظ سلامت و راحتی پاها نیز بسیار حائز اهمیت است. در ادامه، به راهنمایی‌ها و نکات مهم برای انتخاب سایز صحیح در کفش ایمنی پرداخته خواهد شد

چطور کفش با سایز مناسب انتخاب کنم؟

برای جلوگیری از تأثیر سایز نادرست بر سلامت پاها، باید نکات زیر را رعایت کنید:

• کفش ایمنی را در اندازه مناسب انتخاب کنید: برای اندازه گیری اندازه پا، از یک خط کش استفاده کنید.

• کفش ایمنی را در آخر روز خریداری کنید: پاها در طول روز کمی بزرگ می شوند. بنابراین بهتر است کفش ایمنی را در آخر روز خریداری کنید تا مطمئن شوید که سایز مناسبی دارد.

• کفش ایمنی را به طور منظم تعویض کنید: پاها با افزایش سن تغییر می کنند. بنابراین بهتر است کفش ایمنی را هر 6 تا 12 ماه یک بار تعویض کنید.

در نتیجه انتخاب سایز مناسب کفش ایمنی یکی از عوامل مهمی است که باید در هنگام خرید کفش ایمنی در نظر گرفته شود. سایز نادرست کفش می تواند تأثیرات منفی زیادی بر سلامت پاها داشته باشد.

چگونگی انتخاب سایز مناسب

برای انتخاب سایز صحیح در کفش ایمنی، اندازه‌گیری صحیح پا از اهمیت بسیاری برخوردار است. این امر به دقت و دقیق بودن نیاز دارد تا کفش ایمنی به‌طور کامل مناسب شود.

نحوه اندازه‌گیری طول پا

1. کفش‌های خود را در بیاورید.
2. روی یک سطح صاف بایستید.
3. با یک خط کش فاصله بین نوک انگشت بزرگ پا تا انتهای پاشنه را اندازه بگیرید.
4. اندازه ای که به دست می آورید، سایز کفش ایمنی شما است.

نحوه اندازه‌گیری عرض پا

عرض پا نیز عامل مهمی در انتخاب سایز کفش ایمنی است. اگر پاهای شما پهن هستند، باید کفشی را انتخاب کنید که عرض آن متناسب با عرض پاهای شما باشد.

رعایت فاصله اضافی

پس از اندازه‌گیری، بهتر است یک فاصله اضافی حداقل ۱ تا ۱.۵ سانتیمتر را به طول پا اضافه کنید تا اطمینان حاصل شود که کفش ایمنی به‌طور کامل راحت است و فشار نامطلوبی روی پا ایجاد نمی‌شود.

با رعایت این نکات اساسی و اندازه‌گیری دقیق پا انتخاب سایز صحیح در کفش ایمنی به‌عنوان یک مؤلفه اساسی در حفظ سلامت پاها و افزایش راحتی کارگران بسیار حائز اهمیت است.

ارتفاع پاشنه

ارتفاع پاشنه کفش ایمنی نیز باید متناسب با نیازهای شما باشد. اگر در محیط کاری خود زیاد راه می روید، باید کفشی را انتخاب کنید که دارای پاشنه متوسط باشد.

نوع فعالیت

نوع فعالیت شما در محیط کاری نیز باید در انتخاب سایز کفش ایمنی در نظر گرفته شود. اگر فعالیت شما شامل پریدن، دویدن، یا ایستادن طولانی مدت است، باید کفشی را انتخاب کنید که از پاهای شما به خوبی حمایت کند.

نکات مهم در اندازه‌گیری پا

هنگام اندازه گیری پا نکات زیر را در نظر بگیرید:

• پاها را در حالت عادی قرار دهید.
• پاها را روی یک سطح صاف قرار دهید.
• کفش‌های خود را در بیاورید.
• از جوراب هایی استفاده کنید که معمولاً در هنگام کار می پوشید.
• کفش را با جوراب هایی بپوشید که معمولاً در هنگام کار می پوشید.
• فضایی به اندازه یک انگشت بین نوک انگشت بزرگ پا و انتهای کفش وجود داشته باشد.
• کفش باید به اندازه کافی راحت باشد که بتوانید به راحتی راه بروید و کار کنید.

با رعایت نکات بالا می توانید سایز مناسب کفش ایمنی خود را انتخاب کنید و از راحتی و ایمنی آن اطمینان حاصل کنید.

سیستم های اندازه گیری سایز کفش

در سراسر جهان از سیستم‌های اندازه‌گیری مختلفی برای اندازه گیری کفش استفاده می‌شود. دو سیستم اندازه‌گیری رایج در جهان، سیستم متریک و سیستم امپراتوری یا بریتانیایی است.

سیستم متریک

در سیستم متریک، اندازه پا با استفاده از سانتی‌متر (cm) اندازه گیری می‌شود. اندازه کفش ایمنی در سیستم متریک معمولا با یک عدد و یک حرف نشان داده می‌شود. عدد نشان دهنده طول پا و حرف نشان دهنده عرض پا است. به عنوان مثال کفش ایمنی با اندازه 42-E برای یک پا با طول 26 سانتی‌متر و عرض 10 سانتی‌متر مناسب می باشد.

سیستم امپراتوری یا بریتانیایی

در سیستم امپراتوری اندازه پا با استفاده از اینچ (in) اندازه گیری می‌شود. اندازه کفش ایمنی در سیستم امپراتوری نیز معمولا با یک عدد و یک حرف نشان داده می‌شود. عدد نشان دهنده طول پا است و حرف نشان دهنده عرض پا است. به عنوان مثال کفش ایمنی با اندازه 9-D برای یک پا با طول 9 اینچ و عرض 4 اینچ مناسب می باشد.

سیستم‌های اندازه‌گیری در کشورها و برندهای مختلف

در برخی کشورها از یک سیستم اندازه‌گیری واحد برای اندازه گیری کفش استفاده می‌شود. به عنوان مثال در ایران از سیستم متریک و در ایالات متحده از سیستم امپراتوری برای اندازه گیری کفش استفاده می‌شود.

در برخی دیگر از کشورها از چندین سیستم اندازه‌گیری برای اندازه گیری کفش استفاده می‌شود. به عنوان مثال در اروپا از هر دو سیستم متریک و امپراتوری برای اندازه گیری کفش استفاده می‌شود. همچنین برخی از برندهای کفش از سیستم اندازه‌گیری خاص خود استفاده می‌کنند. به عنوان مثال برند کفش نایکی از سیستم اندازه‌گیری خود به نام “Nike Fit” استفاده می‌کند.

نکاتی که در صورت استفاده از استانداردها و جداول اندازه‌گیری مختلف باید در نظر گرفته شود، اگر از استانداردها و جداول اندازه‌گیری مختلف برای اندازه گیری کفش استفاده می‌کنید، باید نکات زیر را در نظر بگیرید:
• اختلاف بین سایز‌ها را در نظر بگیرید: سایزها در سیستم‌های مختلف اندازه‌گیری ممکن است با یکدیگر متفاوت باشند. به عنوان مثال یک کفش ایمنی با اندازه 9-D در سیستم امپراتوری معادل یک کفش ایمنی با اندازه 42-E در سیستم متریک است.
• از جوراب‌های مناسب استفاده کنید: هنگام اندازه گیری پا، از جوراب‌هایی استفاده کنید که معمولاً در هنگام کار می‌پوشید. این کار به شما کمک می‌کند تا سایز دقیق‌تری برای کفش ایمنی خود انتخاب کنید.

تطبیق سیستم‌های اندازه‌گیری مختلف

برای تبدیل اندازه کفش از یک سیستم اندازه‌گیری به سیستم اندازه‌گیری دیگر، می‌توانید از جدول‌های تبدیل استفاده کنید. این جداول معمولا در وب سایت‌های تولیدکنندگان کفش و یا در فروشگاه‌های کفش موجود هستند. همچنین می‌توانید از یک ماشین حساب برای تبدیل اندازه کفش استفاده کنید.
چند مثال از تبدیل اندازه کفش از یک سیستم اندازه‌گیری به سیستم اندازه‌گیری دیگر:

از سیستم امپراتوری به سیستم متریک

9-D = 26
10-D = 27.9 سانتی‌متر
11-D = 29.2 سانتی‌متر

از سیستم متریک به سیستم امپراتوری
اینچ 42-E = 9.1
اینچ 43-E = 9.4
اینچ 44-E = 9.7

نکاتی که باید در نظر گرفته شود

• استانداردهای مختلف در کشورها: هر کشور ممکن است استانداردهای خود را برای اندازه‌گیری سایز کفش داشته باشد. در هنگام خرید، اطلاعات مرتبط با استانداردهای کشور محل تولید بررسی شود.
• استفاده از جداول اندازه‌گیری برندها: برخی از برندها ممکن است جداول اندازه‌گیری خود را داشته باشند که متفاوت از استانداردهای عمومی باشند. این جداول را به دقت مورد بررسی قرار دهید و با توجه به آنها انتخاب کنید.
• توجه به نکات خاص برند: برخی برندها ممکن است نکات خاصی در مورد اندازه‌گیری داشته باشند که باید به آنها توجه شود. دستورالعمل‌ها و نکات خاص هر برند را مطالعه کنید.
• تست و اندازه‌گیری در فروشگاه: بهترین راه برای اطمینان از انتخاب سایز صحیح، پوشیدن قبل از خرید در فروشگاه است.

پیشنهاد می‌شود پاهای خود را در فروشگاه اندازه‌گیری کنید و با کمک کارشناسان متخصص به انتخاب مناسب بپردازید.

استاندارد سایز کفش ISO 9407:1991

استاندارد بین المللی سایز کفش ISO 9407:1991 یک استاندارد بین المللی است که روش نشان گذاری سایز کفش را بر اساس سیستم Mondopoint تعیین می کند. این استاندارد در سال 1991 منتشر شده است و در سال 2019 بازنگری شده است.

سیستم Mondopoint یک سیستم سایز کفش است که بر اساس طول پا اندازه گیری می شود. در این سیستم سایز کفش با یک عدد نشان داده می شود که برابر با طول پا در میلی متر است.

استاندارد ISO 9407:1991 در بسیاری از کشورهای جهان، از جمله ایران به عنوان استاندارد ملی سایز کفش پذیرفته شده است.

سیستم اندازه گیری سایز کفش در کشورهای مختلف

تأثیرات محیط کار بر انتخاب سایز کفش

در محیط‌های کاری خاص، انتخاب سایز صحیح کفش ایمنی امری بسیار حیاتی است. شرایط محیط کار و نیازهای خاص می‌توانند به طور مستقیم بر انتخاب سایز کفش تأثیر گذار باشند. به همین دلیل معرفی کفش‌های ایمنی با ویژگی‌ها و اندازه‌گیری‌های مناسب برای شرایط خاص، امری اساسی است. برخی از شرایط محیط کار که ممکن است بر انتخاب سایز کفش تأثیر بگذارند عبارتند از:

• نوع فعالیت: نوع فعالیتی که در محیط کار انجام می شود، می تواند بر انتخاب سایز کفش تأثیر بگذارد. به عنوان مثال کارگرانی که در محیط های صنعتی کار می کنند، به کفش هایی با محافظت بیشتر نیاز دارند که فضای بیشتری برای انگشتان پا داشته باشند.

• شرایط آب و هوایی: شرایط آب و هوایی محیط کار نیز می تواند بر انتخاب سایز کفش تأثیر بگذارد. به عنوان مثال کارگرانی که در محیط های سرد کار می کنند، به کفش هایی با عایق حرارتی نیاز دارند که فضای بیشتری برای جوراب های ضخیم داشته باشند.

• خطرات محیطی: خطرات محیطی محیط کار نیز می تواند بر انتخاب سایز کفش تأثیر بگذارد. به عنوان مثال کارگرانی که در محیط های خطرناک کار می کنند، به کفش هایی با محافظت بیشتر از پا نیاز دارند که فضای بیشتری برای تجهیزات حفاظتی داشته باشند.

نیازهای خاص محیط کار

برخی از محیط های کار دارای نیازهای خاصی هستند که باید در هنگام انتخاب سایز کفش در نظر گرفته شوند. به عنوان مثال در برخی از محیط های کاری، کارگران باید از کفش هایی با ویژگی های زیر استفاده کنند:

• کفش های ضد لغزش: این کفش ها برای جلوگیری از سر خوردن و سقوط کارگران در محیط های آبی یا روغنی ضروری هستند.
• کفش های ضد الکتریسیته ساکن: این کفش ها برای جلوگیری از شوک الکتریکی کارگران در محیط های با برق ساکن ضروری هستند.
• کفش های ضد حریق: این کفش ها برای محافظت از کارگران در برابر مواد مذاب، حرارت و آتش سوزی ضروری هستند.

نکاتی برای انتخاب سایز کفش ایمنی

برای انتخاب سایز کفش ایمنی مناسب، نکات زیر را در نظر بگیرید:

• کفش را در انتهای روز و زمانی که پاها متورم هستند، اندازه بگیرید.
• کفش را با جوراب هایی بپوشید که معمولاً در هنگام کار می پوشید.
• فضایی به اندازه یک انگشت بین نوک انگشت بزرگ پا و انتهای کفش وجود داشته باشد.
• کفش باید به اندازه کافی راحت باشد که بتوانید به راحتی راه بروید و کار کنید.

پیشنهادات برای انتخاب کفش‌هایی که علاوه بر سایز مناسب، راحتی و ایمنی را هم در نظر می‌گیرند

در هنگام انتخاب کفش ایمنی، علاوه بر سایز مناسب، باید به نکات زیر نیز توجه کنید تا کفشی را انتخاب کنید که هم راحت باشد و هم ایمنی لازم را داشته باشد:

• جنس کفش: جنس کفش باید از موادی باشد که به اندازه کافی محکم و مقاوم باشد تا از پا در برابر آسیب‌ها محافظت کند. همچنین جنس کفش باید تنفس‌پذیر باشد تا پاها در آن عرق نکنند و بو نگیرند.

• ساختار کفش: ساختار کفش باید به گونه‌ای باشد که از پا در برابر ضربه، فشار و لغزش محافظت کند. همچنین ساختار کفش باید به گونه‌ای باشد که به راحتی بتوان در آن راه رفت و کار کرد.

• ویژگی‌های ایمنی: کفش ایمنی باید دارای ویژگی‌های ایمنی خاصی باشد که از پا در برابر آسیب‌های احتمالی محافظت کند. این ویژگی‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
o سرپنجه فولادی یا composite برای محافظت از انگشتان پا
o کفی ضد لغزش برای جلوگیری از سر خوردن و سقوط
o عایق الکتریسیته ساکن برای جلوگیری از شوک الکتریکی
o مقاوم در برابر حرارت برای محافظت در برابر حرارت، مذاب و آتش

قسمت های مختلف کفش‌های ایمنی که به راحتی و ایمنی کاربران کمک می‌کنند

کفش‌های ایمنی از اجزای مختلفی تشکیل شده‌اند که هر یک از آنها به راحتی و ایمنی کاربر کمک می‌کنند. این اجزا شامل:

• سرپنجه: سرپنجه یکی از مهم‌ترین اجزای کفش ایمنی است که از انگشتان پا در برابر ضربات و فشار محافظت می‌کند. سرپنجه‌ها معمولاً از موادی مانند فولاد، کامپوزیت یا آلومینیوم ساخته می‌شوند.

• کفی: کفی کفش ایمنی باید از موادی باشد که به اندازه کافی نرم و راحت باشد تا پا در آن احساس راحتی کند. همچنین کفی باید از موادی ساخته شود که از پا در برابر ضربات و فشار محافظت کند.

• زیره: زیره کفش ایمنی باید از موادی باشد که به اندازه کافی محکم و مقاوم باشد تا از پا در برابر لغزش و سقوط محافظت کند. همچنین زیره باید از موادی ساخته شود که به راحتی بتوان در آن راه رفت و کار کرد.

• مقاومت در برابر آب و هوا: کفش‌های ایمنی باید در برابر آب و هوا مقاوم باشند تا پاها در شرایط مختلف آب و هوایی از آسیب محافظت شوند.

• تنفس‌پذیری: کفش‌های ایمنی باید تنفس‌پذیر باشند تا پاها در آن عرق نکنند و دچار تعریق نشوند.

در هنگام انتخاب کفش ایمنی، باید به این اجزا و ویژگی‌ها توجه کنید تا کفشی را انتخاب کنید که هم راحت باشد و هم ایمنی لازم را داشته باشد.

نکاتی برای افزایش راحتی کفش ایمنی

برای افزایش راحتی کفش ایمنی، می‌توانید نکات زیر را در نظر بگیرید:

• از جوراب‌های مناسب استفاده کنید. جوراب‌های مناسب باید به اندازه کافی نرم و راحت باشند و از موادی ساخته شده باشند که به پا اجازه تنفس دهد.
• کفش ایمنی خود را در انتهای روز و زمانی که پاها متورم هستند، اندازه بگیرید. این کار کمک می‌کند تا کفشی را انتخاب کنید که فضای کافی برای انگشتان پا داشته باشد.
• کفش ایمنی خود را هر چند وقت یکبار بررسی کنید و در صورت لزوم آن را تعویض کنید. کفش ایمنی کهنه یا آسیب‌دیده ممکن است ایمنی لازم را نداشته باشد.
با رعایت این نکات، می‌توانید راحتی کفش ایمنی خود را افزایش دهید و از آسیب‌های احتمالی به پاهای خود جلوگیری کنید.