انواع استاندارد دستکش ایمنی؛ بررسی استاندارد های ISO، ANSI و EN

استاندارد دستکش ایمنی به منظور تضمین ایمنی و سلامت کاربران در محیط‌های کاری مختلف تدوین شده‌اند. این استانداردها معیارهای مشخصی برای ارزیابی عملکرد، مقاومت و کیفیت دستکش‌های ایمنی ارائه می‌دهند و توسط سازمان‌های بین‌المللی معتبر مانند ISO، ANSI و EN تنظیم شده‌اند. هر یک از این استانداردها ویژگی‌های خاصی را در زمینه‌های مختلف از جمله مقاومت در برابر حرارت، برش، مواد شیمیایی، الکتریسیته و ارتعاشات بررسی می‌کنند. آگاهی از این استانداردها به کارفرمایان و کارگران کمک می‌کند تا دستکش‌هایی متناسب با نوع خطرات محیط کاری خود انتخاب کنند و از آسیب‌های احتمالی جلوگیری نمایند. در این مقاله، به بررسی جامع و مقایسه مهم‌ترین استانداردهای جهانی دستکش‌های ایمنی می‌پردازیم.

استاندارد های جهانی دستکش ایمنی

استاندارد دستکش ایمنی بر اساس معیارهای بین‌المللی تنظیم شده‌اند تا ایمنی کارگران در محیط‌های کاری مختلف را تضمین کنند. در این بخش به معرفی برخی از معتبرترین استانداردهای جهانی در زمینه دستکش‌های ایمنی پرداخته می‌شود:

سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) یکی از معتبرترین نهادهای جهانی در زمینه تدوین استانداردها است. این سازمان استانداردهای مختلفی برای محصولات ایمنی، از جمله دستکش‌های ایمنی، منتشر کرده است.

ISO 21420

این استاندارد الزامات عمومی برای دستکش‌های ایمنی را تعیین می‌کند، ISO 21420 شامل ویژگی‌هایی است که باید در تمامی دستکش‌های ایمنی رعایت شوند، از جمله راحتی، دوام، و مقاومت در برابر سایش، برش، پارگی و سایر آسیب‌ها. این استاندارد تمامی جنبه‌های ایمنی دستکش‌های عمومی را پوشش می‌دهد و می‌تواند به عنوان یک مرجع برای ارزیابی کیفیت دستکش‌های کار استفاده شود.

ISO 10819

این استاندارد به دستکش‌های مقاوم در برابر ارتعاشات مربوط می‌شود. دستکش‌هایی که تحت این استاندارد ارزیابی می‌شوند، باید توانایی کاهش اثرات ارتعاشات محیط کار را داشته باشند. این استاندارد برای صنایعی که با ماشین‌آلات ارتعاشی کار می‌کنند (مثل صنعت خودرو، ساخت و ساز یا صنعت معدن) ضروری است. کاهش ارتعاشات به وسیله دستکش‌ها می‌تواند خطر آسیب به دست‌ها و سیستم عصبی را کاهش دهد.

ISO 13997

این استاندارد روش ارزیابی مقاومت دستکش‌ها در برابر برش را مشخص می‌کند. در این استاندارد، میزان مقاومت دستکش‌ها در برابر برش به وسیله تست‌هایی مانند تست برش به کمک تیغه تعیین می‌شود. این استاندارد برای صنایعی که با مواد تیز یا خطرناک کار می‌کنند، از جمله صنایع فلزی، ساخت و ساز، و بهداشت، ضروری است.

ISO 11612

این استاندارد برای ارزیابی لباس‌ها و دستکش‌های مقاوم در برابر حرارت و شعله طراحی شده است. دستکش‌هایی که مطابق با این استاندارد تولید می‌شوند، باید از کاربران در برابر قرار گرفتن در معرض گرمای شدید، شعله‌های مستقیم، و پاشش فلزات مذاب محافظت کنند.

این استاندارد شامل آزمایش‌هایی برای تعیین مقاومت دستکش‌ها در برابر:

• حرارت همرفتی: انتقال گرما از طریق گاز یا مایع داغ
• حرارت تماسی: قرار گرفتن در تماس مستقیم با سطوح داغ
• حرارت تشعشعی: انتقال حرارت از طریق امواج مادون قرمز
• پاشش فلز مذاب: مانند آلومینیوم یا آهن مذاب
• شعله مستقیم: آزمایش مقاومت در برابر اشتعال‌پذیری

دستکش‌های مطابق با ISO 11612 معمولاً در محیط‌های صنعتی مانند ریخته‌گری، جوشکاری، کار با فلزات مذاب، و صنایع پتروشیمی استفاده می‌شوند تا از دستان کاربران در برابر خطرات حرارتی محافظت کنند.

ISO 374 Series (برای مقاومت در برابر مواد شیمیایی و میکروارگانیسم‌ها)

• ISO 374-1: ارزیابی مقاومت دستکش‌ها در برابر مواد شیمیایی.
• ISO 374-2: بررسی مقاومت دستکش‌ها در برابر نفوذ مایعات.
• ISO 374-3: ارزیابی دستکش‌ها در برابر میکروارگانیسم‌ها (باکتری‌ها و ویروس‌ها)
• ISO 374-4: تعیین آزمایش‌های نفوذ مواد شیمیایی به داخل دستکش‌ها.
• ISO 374-5: بررسی مقاومت دستکش‌ها در برابر ویروس‌ها.

این مجموعه استانداردها برای ارزیابی دستکش‌ها در برابر مواد شیمیایی، مایعات، میکروارگانیسم‌ها و ویروس‌ها طراحی شده‌اند. این استانداردها برای صنایع شیمیایی، پزشکی و بهداشتی بسیار حیاتی هستند.

ISO 14151 Series (برای مقاومت در برابر خطرات مکانیکی)

• ISO 14151-1: بررسی مقاومت دستکش‌ها در برابر سایش، برش، پارگی و سوراخ شدن.
• ISO 14151-2: ارزیابی دستکش‌ها در برابر خطرات مکانیکی خاص‌تر (مانند اشیاء تیز یا ابزارهای صنعتی)

این استانداردها بر ارزیابی ویژگی‌های مکانیکی دستکش‌ها تمرکز دارند. دستکش‌ها باید در برابر آسیب‌های فیزیکی از قبیل سایش، برش و پارگی مقاوم باشند.

ISO 21420

استاندارد دیگری که به الزامات عمومی دستکش‌های ایمنی می‌پردازد و جنبه‌های مختلف از جمله راحتی، ایمنی، مقاومت در برابر آسیب‌های مختلف و جنس دستکش‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. این استاندارد از دستکش‌های ایمنی می‌خواهد تا ویژگی‌هایی مانند قابلیت تنفس، راحتی در استفاده و دوام را داشته باشند. این استانداردها می‌توانند به صنایع مختلف کمک کنند تا دستکش‌های ایمنی را به گونه‌ای انتخاب کنند که مناسب‌ترین گزینه‌ها برای محافظت در برابر خطرات محیط کارشان باشند.

ANSI سازمانی است که در ایالات متحده آمریکا مسئول تعیین و تدوین استانداردهای ملی است. این استانداردها در بسیاری از کشورهای دیگر نیز به عنوان معیارهای معتبر پذیرفته می‌شوند.

ANSI/ISEA 105

این استاندارد به ارزیابی مقاومت دستکش‌های ایمنی در برابر خطرات مکانیکی مانند برش، سایش، پارگی و سوراخ شدن می‌پردازد. هدف این استاندارد تعیین سطح محافظت دستکش‌ها در محیط‌های کاری است که خطرات مکانیکی وجود دارد. این استاندارد از روش‌های آزمایشی مختلفی برای اندازه‌گیری میزان مقاومت دستکش‌ها استفاده می‌کند و بر اساس نتایج آزمایش، آن‌ها را در سطوح مختلف طبقه‌بندی می‌کند. در صنایع مختلف مانند ساخت‌وساز، فلزکاری و حمل‌ونقل از این استاندارد برای انتخاب دستکش‌های مناسب استفاده می‌شود.

ANSI/ISEA 138

این استاندارد برای ارزیابی و درجه‌بندی دستکش‌های مقاوم در برابر ضربه طراحی شده است. دستکش‌هایی که مطابق این استاندارد ساخته می‌شوند، باید از قسمت‌های حساس دست، مانند پشت دست و انگشتان، در برابر ضربات ناگهانی و برخورد با اشیای سخت محافظت کنند. این استاندارد به‌طور خاص در صنایعی که احتمال سقوط اجسام یا برخورد دست‌ها با تجهیزات سنگین وجود دارد، مانند صنایع نفت و گاز، ساخت‌وساز و معدن، اهمیت زیادی دارد.

ANSI/ISEA 103

این استاندارد عملکرد دستکش‌های محافظ در برابر حرارت را بررسی می‌کند. این دستکش‌ها برای افرادی که در محیط‌های گرم یا با اشیای داغ کار می‌کنند، طراحی شده‌اند. این استاندارد مشخص می‌کند که دستکش‌ها تا چه دمایی می‌توانند از دست محافظت کنند و همچنین میزان مقاومت آن‌ها در برابر حرارت تابشی، گرمای تماسی و پاشش فلز مذاب را ارزیابی می‌کند. صنایعی مانند جوشکاری، ریخته‌گری، صنایع شیشه و فلزات از این استاندارد برای انتخاب دستکش‌های مقاوم در برابر حرارت استفاده می‌کنند.

ANSI/ISEA 107

این استاندارد به دستکش‌های ایمنی با قابلیت دید بالا (High-Visibility) مربوط می‌شود. این دستکش‌ها در محیط‌هایی که دید کم است یا نیاز به شناسایی سریع دست‌ها وجود دارد، کاربرد دارند. معمولاً این دستکش‌ها دارای رنگ‌های روشن (نارنجی، زرد، سبز) و نوارهای بازتابنده هستند که به افزایش ایمنی در محیط‌های کم‌نور کمک می‌کنند. صنایعی مانند راه‌سازی، خدمات اضطراری، حمل‌ونقل و کارهای جاده‌ای از این استاندارد برای انتخاب تجهیزات ایمنی استفاده می‌کنند.

ANSI/ISEA 119

این استاندارد دستکش‌های مقاوم در برابر الکتریسیته را پوشش می‌دهد. دستکش‌هایی که مطابق با این استاندارد ساخته می‌شوند، باید در برابر ولتاژهای مختلف از کاربر محافظت کنند. این دستکش‌ها معمولاً در کارهای برقی، خطوط انتقال نیرو، تعمیر و نگهداری شبکه‌های الکتریکی و صنایع مرتبط با برق استفاده می‌شوند. این استاندارد تعیین می‌کند که دستکش‌ها چه میزان عایق بودن دارند و تا چه حد می‌توانند از کاربر در برابر شوک الکتریکی محافظت کنند.

ANSI/ISEA 204

این استاندارد به ارزیابی عملکرد دستکش‌ها در برابر ارتعاشات ناشی از ابزارهای برقی و ماشین‌آلات سنگین می‌پردازد. کارگرانی که با ابزارهایی مانند دریل، چکش‌های بادی، دستگاه‌های حفاری و سایر تجهیزات ارتعاشی کار می‌کنند، در معرض آسیب‌های ناشی از ارتعاش طولانی‌مدت قرار دارند. دستکش‌هایی که مطابق با این استاندارد ساخته شده‌اند، به کاهش اثرات ارتعاش کمک کرده و از بروز مشکلاتی مانند سندروم ارتعاش دست و بازو (HAVS) جلوگیری می‌کنند.

ANSI/ISEA 121

این استاندارد مربوط به دستکش‌هایی است که برای محافظت در برابر میکروارگانیسم‌ها، باکتری‌ها و ویروس‌ها طراحی شده‌اند. این دستکش‌ها معمولاً در محیط‌های بهداشتی، پزشکی، آزمایشگاهی و صنایع غذایی استفاده می‌شوند تا از انتقال آلودگی جلوگیری کنند. استاندارد ANSI/ISEA 121 تعیین می‌کند که دستکش‌ها باید در برابر نفوذ عوامل بیماری‌زا مقاوم باشند و تست‌های مربوط به سطح حفاظت در برابر باکتری‌ها و ویروس‌ها را پشت سر بگذارند.

استانداردهای EN توسط سازمان‌های مختلف اروپایی برای تأمین ایمنی و کیفیت محصولات در بازار اروپا تنظیم می‌شوند. این استانداردها برای دستکش‌های ایمنی نیز بسیار کاربردی هستند.

EN 420+A1

این استاندارد الزامات عمومی برای دستکش‌های ایمنی را مشخص می‌کند و پایه‌ای‌ترین استاندارد برای ارزیابی دستکش‌های محافظ محسوب می‌شود. مواردی مانند طراحی ارگونومیک، ایمنی مواد اولیه، نفوذپذیری، راحتی، انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر پارگی و سایش در این استاندارد بررسی می‌شوند. هدف اصلی این استاندارد اطمینان از این است که دستکش‌ها در محیط‌های کاری مختلف، علاوه بر ایجاد حفاظت کافی، راحتی لازم را برای کاربران فراهم کنند. این استاندارد همچنین شامل الزامات مربوط به برچسب‌گذاری و اطلاعات ارائه‌شده توسط سازنده است.

EN 388

این استاندارد به طور خاص برای ارزیابی دستکش‌های مقاوم در برابر خطرات مکانیکی طراحی شده است. آزمایش‌های انجام‌شده تحت این استاندارد میزان مقاومت دستکش‌ها در برابر چهار عامل اصلی شامل سایش، برش (با روش تیغه‌ای قدیمی)، پارگی و سوراخ شدن را مشخص می‌کند. در نسخه جدیدتر این استاندارد (EN 388)، یک تست اضافی برای بررسی میزان مقاومت در برابر برش با روش تیغه چرخشی و همچنین تست مقاومت در برابر ضربه افزوده شده است. دستکش‌هایی که بر اساس این استاندارد طبقه‌بندی می‌شوند، در محیط‌هایی مانند صنایع فلزی، ساخت‌وساز، حمل‌ونقل و فعالیت‌های مکانیکی کاربرد دارند.

EN 407

این استاندارد برای دستکش‌هایی طراحی شده است که نیاز به محافظت در برابر حرارت و شعله دارند. دستکش‌هایی که مطابق با این استاندارد ساخته می‌شوند، باید در برابر گرمای تماسی، حرارت همرفتی، حرارت تابشی، پاشش فلز مذاب و شعله مستقیم مقاومت داشته باشند. هر یک از این ویژگی‌ها بر اساس آزمایش‌های مشخصی ارزیابی و درجه‌بندی می‌شوند. دستکش‌هایی که دارای گواهی EN 407 هستند، معمولاً در صنایعی مانند ریخته‌گری، جوشکاری، صنایع شیشه و کار با تجهیزات داغ استفاده می‌شوند.

EN 511

این استاندارد به دستکش‌هایی اختصاص دارد که در برابر سرما و شرایط یخ‌زدگی از دست محافظت می‌کنند. این دستکش‌ها برای افرادی که در محیط‌های سرد، مانند صنایع مواد غذایی (کار با محصولات منجمد)، انبارهای سردخانه‌ای، کار در فضای باز در هوای بسیار سرد یا عملیات نجات در شرایط سخت آب‌وهوایی فعالیت می‌کنند، طراحی شده‌اند. استاندارد EN 511 مقاومت دستکش‌ها را در برابر سرما به دو صورت بررسی می‌کند: مقاومت در برابر انتقال سرمای همرفتی (هوای سرد) و مقاومت در برابر سرمای تماسی (تماس مستقیم با اجسام سرد). همچنین میزان نفوذپذیری در برابر آب نیز در این استاندارد اندازه‌گیری می‌شود.

استاندارد EN 374 Series

این سری از استانداردها به ارزیابی مقاومت دستکش‌ها در برابر مواد شیمیایی و میکروارگانیسم‌ها اختصاص دارد. هر بخش از این استاندارد ویژگی‌های خاصی از دستکش‌ها را بررسی می‌کند.

• EN 374-1:این بخش به ارزیابی مقاومت دستکش‌ها در برابر مواد شیمیایی مختلف می‌پردازد. دستکش‌ها باید در برابر مواد شیمیایی مختلف (مانند حلال‌ها، اسیدها و دیگر مواد شیمیایی صنعتی) مقاوم باشند و از نفوذ آن‌ها جلوگیری کنند.
• EN 374-2:این استاندارد به ارزیابی مقاومت دستکش‌ها در برابر نفوذ مایعات می‌پردازد. دستکش‌ها باید ویژگی‌هایی داشته باشند که از نفوذ مایعات (مانند آب و مایعات شیمیایی) به داخل دستکش جلوگیری کنند.
• EN 374-3:این بخش به ارزیابی دستکش‌ها در برابر میکروارگانیسم‌ها مانند باکتری‌ها و ویروس‌ها می‌پردازد. دستکش‌هایی که مطابق با این استاندارد هستند باید از نفوذ میکروب‌ها به داخل دستکش جلوگیری کنند و برای استفاده در محیط‌های پزشکی و بهداشتی طراحی شده‌اند.
• EN 374-4:این بخش به آزمایش‌های نفوذ مواد شیمیایی به داخل دستکش‌ها می‌پردازد. دستکش‌ها باید در برابر مواد شیمیایی خاص مقاوم باشند و هیچ گونه نفوذی به داخل دستکش نباید رخ دهد. این آزمایش‌ها به تعیین مدت زمان و شرایط مقاومت دستکش‌ها در برابر مواد شیمیایی پرداخته و الزامات ایمنی بیشتری را مشخص می‌کند.
• EN 374-5:این بخش به مقاومت دستکش‌ها در برابر ویروس‌ها می‌پردازد. دستکش‌هایی که مطابق با این استاندارد باشند باید از نفوذ ویروس‌ها (مانند HIV و هپاتیت) به داخل دستکش جلوگیری کنند. این استاندارد مخصوص استفاده در محیط‌های بهداشتی و پزشکی است.

EN 14325

این استاندارد برای ارزیابی و دسته‌بندی مواد مورد استفاده در دستکش‌های حفاظتی در برابر مواد شیمیایی و میکروارگانیسم‌ها تدوین شده است. در واقع، EN 14325 روش‌های تست و معیارهای عملکردی را برای تعیین سطح مقاومت مواد در برابر نفوذ، تخریب و تخریب مکانیکی مشخص می‌کند. این استاندارد جزئی از استاندارد کلی EN 374 است که به محافظت در برابر مواد شیمیایی و بیولوژیکی مربوط می‌شود. همچنین سایش، پارگی، مقاومت در برابر سوراخ شدن و دوام مواد مورد استفاده در ساخت دستکش‌های شیمیایی تحت این استاندارد بررسی می‌شود.

EN 60903

این استاندارد به طور خاص برای دستکش‌های عایق برق طراحی شده است و الزامات ایمنی برای دستکش‌هایی که در محیط‌های دارای ولتاژ بالا استفاده می‌شوند را تعیین می‌کند. دستکش‌هایی که مطابق با این استاندارد ساخته می‌شوند، باید ویژگی‌هایی مانند مقاومت بالا در برابر جریان الکتریکی، مقاومت مکانیکی، انعطاف‌پذیری و دوام مناسب داشته باشند. EN 60903 دستکش‌های عایق برق را به کلاس‌های مختلف (از 00 تا 4) تقسیم‌بندی می‌کند که هر کلاس سطح ولتاژ مشخصی را پوشش می‌دهد. علاوه بر این، تست‌هایی مانند مقاومت دی‌الکتریک، مقاومت در برابر سوراخ شدن و عملکرد در دماهای مختلف بر روی این دستکش‌ها انجام می‌شود. این استاندارد برای مشاغلی که با شبکه‌های برق، تجهیزات ولتاژ بالا و صنایع الکتریکی کار می‌کنند، ضروری است.

EN 16350

این استاندارد مربوط به دستکش‌های ایمنی ضد الکتریسیته ساکن (آنتی‌استاتیک) است و الزامات و روش‌های تست برای دستکش‌هایی که در محیط‌های دارای خطر اشتعال ناشی از الکتریسیته ساکن استفاده می‌شوند را مشخص می‌کند. دستکش‌های مطابق با این استاندارد باید میزان مقاومت الکتریکی مشخصی داشته باشند تا از ایجاد جرقه و اشتعال در محیط‌های قابل انفجار (مانند صنایع نفت و گاز، پالایشگاه‌ها، صنایع پتروشیمی و محیط‌های دارای مواد قابل احتراق) جلوگیری کنند. در این استاندارد، مقاومت الکتریکی دستکش‌ها بر اساس میزان توانایی در هدایت بارهای الکتریکی و جلوگیری از ایجاد الکتریسیته ساکن ارزیابی می‌شود.

استاندارد انواع دستکش ایمنی

دستکش‌های ایمنی با هدف محافظت از دست‌ها در برابر خطرات مختلف طراحی شده‌اند. بسته به محیط کاری و نوع خطر، دستکش‌های ایمنی در دسته‌های مختلفی قرار می‌گیرند و هرکدام تحت استانداردهای مشخصی ارزیابی می‌شوند. در ادامه بررسی کاملی از انواع دستکش‌های مقاوم در برابر خطرات مختلف و استانداردهای مربوط به هرکدام ارائه می‌شود.

دستکش‌های مقاوم در برابر خطرات مکانیکی

این نوع دستکش‌ها برای محافظت از دست‌ها در برابر برش، سایش، پارگی و سوراخ شدن استفاده می‌شوند. مشاغلی مانند کار با ابزارهای تیز، صنایع فلزی و ساختمانی به این دستکش‌ها نیاز دارند.

استانداردهای مرتبط:

• EN 388: ارزیابی مقاومت در برابر سایش، برش، پارگی و سوراخ شدن.
• ANSI/ISEA 105: تعیین سطح مقاومت دستکش‌ها در برابر خطرات مکانیکی.

دستکش‌های مقاوم در برابر حرارت و شعله

دستکش‌های مقاوم در برابر حرارت برای محیط‌هایی که در معرض دمای بالا قرار دارند، مانند ریخته‌گری، جوشکاری و صنایع شیشه‌سازی، استفاده می‌شوند. دستکش های جوشکاری نمونه ای از این نوع دستکش ها هستند.

استانداردهای مرتبط:

• EN 407: بررسی مقاومت در برابر گرمای تماس، همرفت، تشعشع، فلز مذاب و شعله.
• ISO 11612: استاندارد عمومی برای لباس‌ها و دستکش‌های مقاوم در برابر حرارت و شعله.
• ANSI/ISEA 105: تعیین مقاومت دستکش‌ها در برابر گرما و شعله.

دستکش‌های مقاوم در برابر سرما

برای کار در محیط‌های سرد، مانند سردخانه‌ها، معادن یخ‌زده و مناطق قطبی، از این دستکش‌ها استفاده می‌شود.

استانداردهای مرتبط:

EN 511: بررسی مقاومت در برابر سرمای همرفتی، سرمای تماس و نفوذ آب.

دستکش‌های مقاوم در برابر مواد شیمیایی و میکروارگانیسم‌ها

دستکش‌های ضد مواد شیمیایی برای محافظت از دست‌ها در برابر مواد شیمیایی خطرناک و میکروارگانیسم‌ها در صنایع دارویی، آزمایشگاهی و شیمیایی استفاده می‌شوند.

استانداردهای مرتبط:

• EN 374 Series: بررسی مقاومت در برابر مواد شیمیایی، نفوذ مایعات و میکروارگانیسم‌ها.
  EN 374-1: تعیین مقاومت در برابر مواد شیمیایی.
  EN 374-2: بررسی نفوذپذیری در برابر مایعات.
  EN 374-3: ارزیابی مقاومت در برابر میکروارگانیسم‌ها.
  EN 374-4: بررسی تأثیر تخریب مواد شیمیایی بر روی دستکش.
  EN 374-5: تعیین مقاومت در برابر ویروس‌ها.
• ISO 374 Series: استاندارد جهانی برای مقاومت در برابر مواد شیمیایی و عوامل بیولوژیکی.

دستکش‌های عایق برق

این دستکش‌ها برای محافظت در برابر شوک الکتریکی در مشاغلی مانند برقکاری و تعمیرات شبکه‌های ولتاژ بالا طراحی شده‌اند.

استانداردهای مرتبط:

• EN 60903: بررسی ویژگی‌های عایقی دستکش‌ها و دسته‌بندی آن‌ها بر اساس سطح ولتاژ قابل تحمل.
• ANSI/ISEA 119: استاندارد مقاومتی دستکش‌های الکتریکی در برابر جریان برق.

دستکش‌های مقاوم در برابر ارتعاش

در صنایعی که کارگران با ابزارهای ارتعاشی کار می‌کنند، مانند مته‌های پنوماتیکی، این دستکش‌ها از آسیب‌های ناشی از لرزش جلوگیری می‌کنند.

استانداردهای مرتبط:

ANSI/ISEA 204: بررسی مقاومت دستکش‌ها در برابر ارتعاشات و کاهش اثرات آن‌ها بر روی دست.

دستکش‌های ضد الکتریسیته ساکن (آنتی‌استاتیک)

در محیط‌های دارای خطر انفجار و اشتعال، مانند صنایع پتروشیمی و پالایشگاه‌ها، از دستکش‌های آنتی استاتیک برای جلوگیری از ایجاد جرقه الکتریسیته ساکن استفاده می‌شوند. برای کسب اطلاعات بیشتر دستکش آنتی استاتیک چیست؟ را مطالعه نمایید.

استانداردهای مرتبط:

EN 16350: بررسی میزان مقاومت الکتریکی دستکش‌ها برای جلوگیری از ایجاد بارهای ساکن و جرقه.

دستکش‌های با قابلیت دید بالا

برای افرادی که در محیط‌های کم‌نور و خطرناک کار می‌کنند، مانند جاده‌سازی و فعالیت‌های شبانه، دستکش‌های نورانی و با قابلیت دید بالا استفاده می‌شود.

استانداردهای مرتبط:

ANSI/ISEA 107: تعیین ویژگی‌های دستکش‌های ایمنی قابل مشاهده در شرایط کم‌نور.

دستکش‌های مقاوم در برابر ضربه

این دستکش‌ها برای مشاغلی که خطر برخورد دست با اجسام سخت و سنگین وجود دارد، مانند کارهای ساختمانی و حفاری، طراحی شده‌اند.

استانداردهای مرتبط:

ANSI/ISEA 138: بررسی مقاومت دستکش‌ها در برابر ضربه و تعیین سطح حفاظتی آن‌ها.
انتخاب و خرید دستکش ایمنی مناسب نقش بسزایی در کاهش خطرات محیط کار دارد و استانداردهای جهانی مانند ISO، ANSI و EN راهنمایی ارزشمند برای این انتخاب ارائه می‌دهند. هر یک از این استانداردها با معیارهای خاص خود، کیفیت و عملکرد دستکش‌ها را ارزیابی کرده و میزان حفاظت آن‌ها را در برابر خطرات مختلف مشخص می‌کنند. آشنایی با این استانداردها نه تنها به افزایش ایمنی کارگران کمک می‌کند، بلکه موجب رعایت مقررات ایمنی در صنایع مختلف می‌شود. بنابراین، هنگام انتخاب دستکش‌های ایمنی، توجه به استانداردهای معتبر جهانی ضروری است تا بالاترین سطح حفاظت و راحتی برای کاربران فراهم گردد.