استخدام کارشناس فروش تلفنی و حضوری در شرکت سلامت پیشرو ایمن سپاهان(سپاس) - کلیک کنید

حفاظت از سقوط

حفاظت از سقوط

کار در ارتفاع

مطابق تعریف آئین نامه کار در ارتفاع وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، هر کار یا فعالیتی کهموقعیت انجام آن در ارتفاعی بیش از 2/ 1 متری نسبت به سطح مبنا انجام شود، کار در ارتفاع تلقیمی گردد. لذا بطور کلی می توان کار بر روی داربست ها، نردبان ها، سقف ها، بالابرها، جرثقیل ها،تراس ها و موارد مشابه با آنها را کار در ارتفاع تلقی نمود. سقوط از ارتفاع، یکی از مخاطراتی استکه بطور رایج در اکثر فرآیندهای صنعتی و شغلی، کارگران را تهدید می کند. پیامدهای ناشی ازسقوط کارگران معمولاً سنگین، فاجعه بار و حتی مرگبار می باشد. در برخی از مشاغل بخصوصمشاغل ساختمانی، سقوط اصلی ترین و مهمترین خطری است که کارگران را تهدید می کند. بهسیستم حفاظت از سقوط به منظور جلوگیری از سقوط یا کنترل پیامد ناشی از سقوط، طراحی شد هاست. اگرکارگران در معرض خطر سقوط هستند و نمیتوان آن را حذف کرد، به منظور حفاظت از کارگران باید یکی ازسیست مهای حفاظت در برابر سقوط مورد استفاده قرار گیرد.منظور کاهش یا حذف سقوط و یا حذف یا کاهش پیامدهای ناشی از سقوط علاوه بر اقدامات فنیو اجرائی، نیاز به استفاده از سیستم حفاظت از سقوط می باشد.

روشهای دیگر حفاظت از سقوط: روشهای زیر نیز می توانند برای حفاظت از سقوط،مناسب باشند:

• پایش ایمنی برای کارگران شاغل برروی بام: کی سیستم فردی است (به جای سیستم مکانیکی)که در هنگام احتمال بروز خطر سقوط، به کارگران هشدار می دهد. در این سیستم باید کی فرد ذیصلاح، مسئول تشخیص خطرات و هشدار دادن به کارگران، باشد.

• سکوهای گیرنده 1: مرکب از یک سکوی ثابت و یک نرده حفاظتی استاندارد متصل به آن استو در صورتی که اجرای دیگر روشها و سیستم ها امکان پذیر نباشد، از کارگران در برابر خطر سقوطمحافظت میکند.

• پوشش حفر هها: درصورت اجرای صحیح، کی روش ساده و کارآمد م یباشد. در این روشحفره های موقتی، دهانه ها و نورگیرها را با کی پوشش محکم، می پوشانند تا از سقوط کارگران درمسیر حرکت یا کارشان، جلوگیری ک‌ند.

• حصارها و موانع 2: استفاده از حصارها و موانع این چنینی، به منظور دور نگ هداشتن فراد از چاه، چاله،شکا فها و..... میباشد.

 

معیارهای مهم در انتخاب روش حفاظت در برابر سقوط

یک سیستم حفاظت در برابر سقوط باید دارای مشخصات زیر باشد:

• مقرون به صرفه بودن

• با بکارگیری آنها، کمترین تداخل در وظایف یا فعالی تهای کارگر، ایجاد شود.

• از سقوط جلوگیری کند و یا از کارگران در برابر خطر سقوط محافظت کند.حتی المقدور خطر سقوط حذف شود. خطراتی که نمی توانند حذف شوند شناسائی شده و هریک از آنها ارزیابی شوند. ارزیابی خطر می تواند به شما در تعیین سیستم حفاظت در برابر سقوطمناسب، کمک کند.

برای این کار موارد زیر را در نظر بگیرید:

• فاصله سقوط بین سطح کار یا تردد کارگران با سطح پا یین تر از آن، چقدر است؟

• چه تعداد از کارگران در معرض خطر سقوط قرار دارند؟

• در محل مدنظر، چه وظایف و مشاغلی دارای خطر سقوط می باشند؟

• روند حرکت کارگران (افقی، عمودی یا هردو) برای اجرای وظایف خود چگونه می باشد؟

• آیا تکیه گاه (قلاب ایمن) در محل وجود دارد و یا می توان در نزدیکی محل احتمالی بروز خطر،به راحتی آن را نصب کرد؟

• آیا علاوه بر سقوط، خطرات دیگری همچون عبور خطوط انتقال جریان برق در بالای سر،کارگرانرا تهدید میک‌ند؟

• درصورتی که کارگر توسط سیستم توقف سقوط، آویزان شده باشد، چگونه می توان سریعا او رانجات داد؟

سیستم های متوقف کنند هی سقوط فرد

 

یک سیستم متوقف کننده ی سقوط فردی شامل کی تکیه گاه، اتصال دهند هها و کی حمایل بند تمامبدن میباشد که به منظور توقف سقوط و به حداق لرساندن نیروی توقف، با همدیگر بکارگرفتهمی شوند. دیگر اجزای این سیستم شامل تسمه ، وسیله کاهش سرعت و یک طناب نجات می باشد.

 

این سیستم تنها در صورتی کارآمد می باشد که شما بدانید که کل اجزاء آن برای توقف سقوط، چگونه کار می کنند. قبل از استفاده از سیستم متوقف کننده ی سقوط فردی، باید از موارد زیر، آگاهی داشته باشید:

• چگونگی انتخاب و نصب تکیه گاه ایمن

• چگونگی انتخاب و استفاده از اتصال دهنده ها

• چگونگی قرارگیری و استفاده از حمایل بند تمام بدن

• چگونگی اتصال صحیح و استفاده از طناب نجات

• مواقع لازم برای استفاده از کاهش دهنده ی سرعت

• نحوه ی بلند شدن و استفاده از طناب نجات

• روشهای استفاده صحیح از وسایل جمع شونده

• چگونگی تخمین فاصله( ارتفاع) سقوط

• چگونگی اجتناب از سقوط ناشی از تاب خوردن

• چگونگی بازرسی و نگهداری از سیستم

• چگونگی نجات سریع شما اگر سقوط کنید

 

تکیه گاه: تکی هگاه کی نقطه امن برای اتصال طناب های نجات، تسمه ها یا کاهش دهند ه های سرعت میباشد. در سیستم متوقف کننده ی سقوط فردی، یک تکیه گاه باید توانایی تحمل 5000 پوند نیرو را داشته باشد، در غیر اینصورت باید تحتنظارت یک فرد واجد شرایط، طراحی و اجرا شود به طوری که بتواند ضریب ایمنی 2 که معادل تحمل حداقل دو برابر نیروی ناشی از سقوط کارگر از فاصله 6 فوتیاست را پوشش دهد. اگر از وزن قاب لتحمل تکیه گاه آگاهی ندارید، قبل از شروع به کار از یک فرد واجد شرایط بخواهید آن را بررسی کند.

 

میزان مقاومت تکیه گاه یک معیار حیاتی میباشد، اما این تنها فاکتور مدنظر نمیباشد، عواملیدیگری نیز اهمیت دارندکه عبارتند از:

• اتصال دهنده های تکیه گاه: جز در مواردی که تکیه گاه برای اتصال تسمه یا طنا بنجات طراحیشده باشد، شما به یک اتصال دهنده تکیه گاه نیاز خواهید داشت که آن یک نقطه اتصال ایمن است.

از جمله این اتصال دهنده ها می توان رابط های حلقه ای یا کراواتی 1، گیره قلاب ها 2، اتصال دهندهمیله ای و اتصال دهنده های میله ای متحرک3 را نام برد. از متناسب بودن اتصال دهند هها با تسمهوطناب نجات و همچنین از سازگار بودن آنها با وظیفه کارگر، اطمینان حاصل کنید.

 

• نقطه ی اتصال: یک تکیه گاه در سیستم متوقف کننده ی سقوط فردی، تنها می تواند به عنوان نقطه یالصاقی مورد استفاده در سیستم مذکور باشد و آن نمی تواند برای پشتیبانی یا معلق نگه داشتن سکو مورد استفاده قرار گیرد.

• موقعیت: تکیه گاه باید در صورت امکان به طور مستقیم در بالای سر کارگر قرار گیرد تا احتمالسقوط ناشی از تاب خوردن را کاهش دهد.

• ارتفاع سقوط: ب هدلیل اینکه سیستم متوقف کنند هی سقوط فردی، نم یتواند از بروز سقوط جلوگیریکند، تکی هگاه باید ب هاندازه کافی با ارتفاع مناسب در بالای سر کارگر قرار گیرد ب هطوری که آخریننقط هی آن، سقوط را متوقف کند. باتوجه به مواردی همچون: فاصل هی سقوط آزاد، طول طنا بنجات،طول شو کگیر و همچنین میزان کشش حمایل بندتما مبدن، ارتفاع تکی هگاه را تع یین می شود.

فاصله ی سقوط آزاد: فاصل های است که کارگر قبل از فعال شدن سیستم متوقف کنند هی سقوطفردی، سقوط می کند.

• اتصال دهند هها: کی تکی هگاه، تسمه (تسمه) و حمایل بند تمام بدن تا زمانیک‌ه به یکدیگر متصلنباشند، کارآمد نیستند. اتصال دهنده ها با ایجاد اتصال بین تکیه گاه، تسمه و حمایل بند تمام بدن، یکسیستم کامل را تشکیل م یدهد. اتصال دهنده ها شامل: حلق هی D شکل، گیره قلاب و قلاب قفلشونده (کارابین) هستند.

• قلاب قفل شونده (کارابین): یک اتصال دهنده از آلیاژ فولادی با تحمل نیروی کششی بالا می باشدکه دارای یک دهان هی قف لشونده م یباشد. عمدتاً برای کارهایی همچون: تمیزکردن در و پنجره وعلیات امداد و نجات در شیب های تند، بکار گرفته میشود. کارابی نها باید حداقل توانایی تحمل5000 پوند نیروی کششی را داشت هباشند.

• گیره قلاب: این اتصال دهنده در شرایط معمولی به منظور قرار گرفتن اجزا یمتص لشونده در آن،دارای دهانه ی باز م یباشند. در صورت وارد شدن ضرب هی ناگهانی، به صورت خودکار، دهان هی آنبسته می شود. این ابزار به طور معمولی به طنا بنجات یا تسمه، متصل و دوخته می شوند. گیره قلاب،باید از جنس آلیاژ فولاد با قدرت تحمل نیروی کششی حداقل 5000 پوند باشد.استفاده تنها از گیره قلاب برای سیستم متوقف کنند هی سقوط فردی: گیره قلاب پس از اینکه باواردشدن ضربه، قفل شد، باز نمی شود مگر اینکه خود کاربر، آن را باز کند.

• حلقه ی D شکل: حلق هی D شکل، به صورت دوخته شده برروی حمایل بند تما م بدن متصلشد هاست. حلق هی D شکل باید توانایی تحمل حداقل 5000 پوند نیروی کششی را داشت هباشد.

• حمایل بند تمام بدن: حمایل بند تمام بدن، یک تسمه توزیعک‌ننده نیرو م یباشد که نیروی واردهحاصل از سقوط را برروی کمر، را نها، قفسه سینه، شان هها و لگن توزیع میک‌ند. حمایل بند تمام بدندر مد لهای مختلفی وجود دارد که اکثرا سب کوزن و راحت هستند. قبل از خرید آنها، از متناسببودن آن با کارگران از لحاظ راحتی و تنظیم آسان، اطمینان حاصل کنید.حمایل بند تمام بدن باید دارای یک حلق هی D شکل در عقب خود به منظور اتصال با طنا بنجاتو تسمه بوده و همچنین یک پد حمایتک‌ننده در سمت عقب خود، داشت نباشد.

هرگز از کمربند، به عنوان بخشی از سیستم متوقف کننده ی سقوط فردی، استفاده نکنید.

 

در هنگام خرید حمایل بند تمام بدن، موارد زیر را بهی‌اد داشته باشید:

• حمایل بند باید از جنس الیاف مصنوعی باشد.

• حمایل بند باید متناسب با کاربر، راحت و تنظیمک‌ردن آن آسان باشد.

• حمایل بند باید در نقط هی اتصال دارای یک حلقه ی D شکل، در وسط کمر در راستای شان هاباشد. حلقه ی D شکل باید به منظور قرار گرفتن تسمه و گیره قلاب، به اندازه ک‌افی بزرگ باشد.

• تسمه های قسمت قفسه سینه باید به راحتی قاب لتنظیم باشند و مقاومت کافی به منظور جلوگیری ازشکستگی قفسه سینه در حین سقوط داشته باشد.

• از حمایل بند تمام بدن مخصوص کاربرد در صنعت استفاده کنید( نه حمایل بند مورد استفاده بهمنظور صعود در اماکن تفریحی).

• حمایل بند باید ایمن و قابل اعتماد باشد. باید مطابق با استاندارد ANSI و CSA بوده و کارخانه سازنده ی آن دارای گواهینامه ISO9001 در فرآیند طراحی، توسعه، تولید، نصب، راه اندازی وخدمات پس ا زفروش، باشد.

 

تسمه ها: یک تسمه نجات، یک ریسمان با طرح قابل انعطاف است که دارای یک گیره قلاب در هرطرف خود است. یک گیره قلاب به حمایل بند تما م بدن متصل می شود و دیگری به تکیه گاه یا طنا ب نجات متصل می شود. این تسمه باید حداقل توانایی تحمل 5000 پوند نیروی پارهک‌ننده را، داشته باشد.تسمه ها انواع مختلفی دارند و از جمله آنها، نوع خود جم عشونده که باعث حرکت راحت تر شده وانواع شو کگیر هستند که موجب کاهش نیروهای مصرفی برای توقف سقوط می شوند.تسمه ها را برای افزایش طول بهم نبندید یا آنها را برای کاهش طول، گره نزنید.وسایل سرعت گیر: وسایل سرعت گیر، کارگران را از تأثیر سقوط محافظت کرده و شامل تسمه هایشوک گیر، تسمه ها یا طناب های نجات خودجمع شونده و حلقه های اتصال طناب 1می باشند.تسمه شو کگیر: یک شو کگیر، ضربه واره به کارگر را در اثر توقف سقوط از طریق افزایش طولتا 5/ 3 فوت برای جذب نیروی توقف، کاهش می دهد. با توجه به اینکه در بسیاری از موارد توصیهشده که نیروی متوقف سازی سقوط به 1800 پوند کاهش یابد اما تسمه شوک گیر قادر است این نیرورا حتی تا حدود 900 پوند، کاهش دهد.به دلیل اینکه تسمه های شوک گیر، تا حدود 5/ 3 فوت افزایش طول می دهند، لذا این نکته مهم است که تسمه، کارگر را قبل از رسیدن به سط سطح پائین تر متوقف کند. توصیه می شود که فاصلهبین نقطه ی تکیه گاه کارگر و سطح پائین تر، به اندازه ی 20 فوت باشد. همواره قبل از استفاده از تسمهشو کگیر، کل فاصله ی سقوط احتمالی را تخمین بزنید.نحوه ی محاسبه ی فاصله ی کلی: طول تسمه( 6فوت( + فاصله ی کاهش سرعت( 5/ 3 فوت) +قد کارگر( 6فوت) +حاشیه ی ایمن( 3 فوت)= 5/ 18 فوت فاصله ی عمودی بین تکیه گاه و سطح پایئنیهرگز از تسمه شوک گیری که شوک گیر آن تا حدودی باز شده است یا برای توقفیک سقوط استفاده شده، استفاده نکنید.تسمه یا طناب نجا ت خودجمع شونده: تسمه یا طناب های نجا ت خودجمع شونده، معمولا دارایآزادی حرکت بیشتری نسبت به تسمه شو کگیر، م یباشند. هر یک دارای قرقره ای هستند که باحرکات کارگر، طناب را باز و بسته می ک نند. اگر کارگر سقوط کند، در صورتی که فاصله سقوطآزاد کمتر از 2فوت باشد و تکیه گاه مستقیما در بالای سر کارگر باشد، سیستم سریعا قفل میشود.برخی از تسمه های خودجمع شونده، فاصله سقوط آزاد را به کمتر از 1فوت، کاهش می دهند. طنابهاب نجات خودجم عشونده تا طول 20 فوت، موجود هستند. طنا بنجات خود جمع شونده ای کهآزادی حرکت بیشتری دارند دارای طول تا 250 فوت هستند.تسمه ها و طنا ب های نجا ت خودجم عشونده که فاصله ی سقوط آزاد را به 2 یا کمتر از 2فوتکاهش م یدهند باید قادر باشند در زمانی که کاملاً کشیده (باز( شده اند، 3000 پوند بار را تحمل کنند.تسمه های نجات خودجم عشونده ای که نم یتوانند فاصله ی سقوط آزاد را به کمتر از 2فوت کاهشدهند، باید در صورتیک‌ه تسمه (یا طنا بنجات)، به طور کامل باز شده  باشد، 5000 پوند بار را تحمل کند.مراقب سقو طهای نوسانی (تاب خوردن)باشید: اگر شما از تسمه و طنا بنجا تهایخودجمع شونده، استفاده می ک نید، به منظور جلوگیری از سقو طهای نوسانی، در زیر نقطه ی تکیه گاه،کار کنید. هر قدر که دورتر از نقطه ی تکیه گاه کار ک‌نید، به همان میزان نیز فاصله سقوط شما بیشترخواهد بود و ریسک بیشتری برای برگشتن به عقب و برخورد با اشیاء، شما را تهدید میک‌ند.حلقه های اتصال طناب: یک حلقه اتصال طناب به کارگر اجازه می دهد تا در جهت عمودی ازطنا بنجات بالا رود اما در صورت سقوط به طور خودکار با طنا بنجات درگیر و قفل م یشود.زمانیک‌ه از حلقه اتصال طناب استفاده میک‌نید، نکات زیر را به خاطر بسپارید:

• حلقه اتصال طناب باید با طناب نجات سازگار باشد

• حلقه اتصال طناب باید به درستی به طنا بنجات متصل شود( نه به صورت وارونه)

• درصورت امکان، آن را در کمترین فاصله با تسمه نگه دارید.( بین حلقه اتصال طناب و حمایلبند بدن قرار گیرد)

• درصورت امکان، حلقه اتصال طناب را بالاتر از طنا بنجات، قرار دهید.

 

طناب نجات: یک طنا بنجات، به تسمه یا طنابی گفته م یشود که به یک حمایل بند بدن، تسمه و یاابزار کاهش سرعت و در نهایت به یک تکیه گاه متصل م یشود. به طور کلی دو نوع طنا بنجات،وجود دارد: عمودی و افقیطناب نجات عمودی:این طناب نجات در بالای سر کارگربه تکیه گاه متصل م یشود و باید به طورمستقیم از طریق حمایل بند تمام بدن، تسمه، ابزار کاهش سرعت یا طنا بچنگشی به کارگر متصلشود. طناب نجات عمودی باید توانایی تحمل حداقل 5000 پوند نیروی پاره ک‌ننده را داشته باشد.زمانیک‌ه کارگر برای اجرای وظایف، به حرکت در سطح عمود نیاز دارد ازطنا بنجات عمودیاستفاده میشود. این در حال یاست که طنا بنجات عمودی هم می تواند به دلیل وجود پتانسیلسقوط نوسانی و برخورد با اشیاء و سطوح پا یینی، یک عامل خطرزا محسوب شود. ریسک سقوطنوسانی کارگر، در صورتیک‌ه برخورد با اشیاء و سطوح پا یین تر رخ دهد، افزایش میی‌ابد.

طناب نجات افقی: برخلاف طناب نجات عمودی، طنا بنجات افقی بین دو تکیه گاه امتداد مییابد.زمانیکه تسمه یا طناب چنگشی به یک طناب نجات افقی، متصل باشد، شما می توانید به طور آزادانه تریحرکت کنید ودر نتیجه اینک‌ار، ریسک سقوط نوسانی کاهش میی‌ابد. این در حالی است که بررویطناب نجات افقی بار بیشتری نسبت به طنا بنجات عمودی، وارد می شود. درصورتی که طنا بنجاتافقی به درستی به تکیه گاه متصل نشود، احتمال پاره شدن آن، زیاد است. بهه می ندلیل فرآیند طراحی،نصب و استفاده از طنا بنجات افقی باید تح تنظارت یک فرد واجدشرایط، انجام شود.

طناب نجات افقی و زاویه ی آویزش: وارد شدن هر باری بر روی طنا بنجات افقی، موجب خ مشدن یا آویزش آن م یشود. زاویه آویزش، زاویه ای انحراف طنا بنجات از محور افقی استکه در هنگام وارد شدن کی بار، مثلا کارگر در حال سقوط، ایجاد م یشود. کاهش زاویه آویزش (بااستفاده از طناب نجات افقی محکم)، موجب افزایش بار وارده به طناب در طی سقوط، م یشود. باافزایش استحکام طناب، به طور چشمگیری بار ضربه ای وارده برروی طناب افقی افزایش میی ابد.به طورمثال، اگر زاویه آویزش 15 درجه باشد، نسبت نیروی وارده بر طنا بنجات و تکیه گاه نسبت بهخود بار 2 به 1 است در حال که اگر این زاویه به 5 درجه کاهش یابد، نسبت نیروی وارده تا 6 به 1افزایش میی ابد.

برای کاهش نیروی وارده بر طنا بنجات افقی، زاویه ی آویزش را افزایش دهید یا آن را به تسمهیا طناب نجات شو کگیر، متصل کنید.

 

روشهای ایمن برای سیستم توقف کننده ی سقوط فردی

• برروی تسمه یا طنا بنجات گره کراواتی درست نکنید؛ گره ها می توانند قدرت تحمل آنها راتا 50 ٪ کاهش دهند.

• تسمه یا طنا بنجات به طور مسستقیم برروی میله ی L شکل بسته نشود. نیروی برشی ناشی از لبه یمیله می تواند قدرت تحمل طناب را به میزان 70 ٪ کاهش دهد.

• بدانید که زاویه ی آویزش طناب نجات افقی چگونه بر روی نیروهای متوقف سازی در تکیه گاهاثر می گذارند.

• به یاد داشته باشید، طراحی، نصب، و استفاده از طنا بنجات افقی، باید تح تنظارت فرد واجدشرایط،صورت گیرد.

• در مورد پتانسیل سقوط نوسانی در زمانی که سیستم متوقفک‌ننده ی سقو طفردی را به طنا بنجاتمتصل میکنید، فکر کنید.

• بهی‌اد داشته باشید، طنا بنجات شو کگیر قبل از توقف سقوط، کشیده خواهد شد( طول آن کمتراز فاصله سقوط آزاد باشد). فاصله ی سقوط شامل: طول تسمه( قبل از باز شدن شو کگیر(، فاصلهکاهش سرعت (پس از باز شدن شو کگیر)، قد کارگر و حاشیه ی ایمن( 3فوت)، میباشد.

 

سیستم جلوگیری از سقوط فردی

برخلاف سیستم متوقفک‌ننده ی سقوط فردی که به منظور، توقف سقوط طراحی شده است، سیستمجلوگیری از سقوط فردی از رسیدن کارگر به لبه های محافظت نشده، جلوگیری میک‌ند و به این ترتیباز بروز سقوط جلوگیری میک‌ند. این سیستم شامل: تکیه گاه، اتصال دهنده ها، حمایل بند بدن یاکمربند م یباشد. نقطه ی اتصال این سیستم به کمربند یا حمایل بند تمام بدن می تواند در جلو، عقبیا در طرفین با حلقه D شکل باشد.تکیه گاه مورد استفاده در سیستم جلوگیری از سقوط فردی، باید توانایی تحمل حداقل 3000 پوند نیرو را داشته باشند و یا باید توسط فرد صلاحیت دار طراحی و نصب شده باشد و دارای ضریب ایمنیحداقل 2 باشد.

 

سیستم حفظ موقعیت

سیستم حفظ موقعیت به کارگر اجازه می دهد تا به طور راحت تری با دو دست خود بر رویسطوح عمودیه مانند دیوار یا اسکلت بتنی، کار کند. این سیستم ها با اسامی دیگری همچونسیستم های حفظ موقعیت کاری کلاس نیز نامیده می شوند. اجزای تشکیل دهنده ی سیستم حفظموقعیت که شامل: تکیه گاه، اتصال دهنده ها و حمایتک‌ننده ی بدن م یباشند، مشابه اجزاء سیستممتوقفک‌ننده ی سقوط فردی، هستند. اگرچه این سیستم برای اهداف متفاوتی بکار گرفته م یشود.یک سیستم حفظ موقعیت، نقطه اتکائی برای کارگر فراهم می کند و باید سقوط آزاد را در فاصله2فوتی متوقف کند؛ در صورتی که سیستم متوقفک‌ننده ی سقوط فردی فاقد این نقطه اتکاء بوده وباید سقوط ازاد را در فاصله ی 6 فوتی، متوقف کند.

تکیه گاه: سیستم حفظ موقعیت باید به وسیله ی تکیه گاهی با توان تحمل حداقل 2برابر نیروی ناشی ازسقوط کارگر و یا 3000 پوند(هرکدام بیشتر است)، ایمن شده باشد.اتصال دهنده ها: اتصال دهنده ها باید توان تحمل حداقل 5000 پوند نیرو را داشته باشندگیره قلاب هاو حلقه های Dشکل، باید در آزمایش محک زنی باوارد آمدن بار حداقل 3600 پوندی دچار هیچ گونهتغییر شکل یا انفصال نشوند.حمایت کننده ی بدن: یک کمربند به عنوان بخشیاز سیستم ابزار حفظ موقعیت، مورد قبول م یباشد.اگرچه آن باید میزان نیروی متوقف کننده ی واردبر کارگر را تا 900 پوند کاهش دهد و این امر تنهابه وسیله ی حمایتک‌ننده ی بدن، فراهم م یشود.حمایل بند تمام بدن هم قابل قبول م یباشد، اما بایدمیزان نیروی متوقفک‌ننده ی وارد بر کارگر را تا1800 پوند کاهش دهد. کمربند یا حمایل بند، باید به منظور جهت موقعیت کارگر، دارای حلقه های D شکل در طرفین یا فقط یک حلقه D شکل در سمتجلو، باشند.

 

سیستم های نرده حفاظتی

یک سیستم نرده حفاظتی مرکب از نرده فوقانی، نرده میانی و اجزای عمودی در وسط، م یباشد.سیستم نرده حفاظتی می تواند با تخته های میخ کوب شده تلفیق شود تا از غلطیدن اشیاء در سطححرکت و کار کارگران به سمت سطوح پا یین جلوگیری نماید.سیستم نرده حفاظتی باید از هر چیزی که باعث برش بدن کارگر یا گیرکردن لباس کار ویشود، عاری باشد. نرده های فوقانی و میانی باید به منظور کاهش ریسک پاره شدن دست افراد،حداقل 4/ 1اینچ، ضخامت داشته باشند. جنس نرده های های فوقانی و میانی نباید از جنس فولاد یاپلاستیکی  باشد.

 

سایر الزامات نرده های حفاظتی:

• طناب مورداستفاده برای نرده فوقانی باید در فواصل حداقل 6فوت توسط مواد با قابلیت دید بالا،نشان گذاری شوند.

• نرده های فوقانی نرده حفاظتی باید به اندازه ی 42 اینچ( 3±اینچ)، بالاتر از سطح کار یا حرکتکارگران قرار گیرد. ارتفاع لبه ی بالایی نرده در صورتی که سیستم دارای کلیه معیارهای عملکردیباشد، می تواند بیش از 45 اینچ، افزایش یابد.

• نرده های میانی باید مابین نرده فوقانی و سطح کار یا حرکت کارگر قرار گیرند مگر اینکه در اینبین دیواری وجود داشته باشد یا اینکه ارتفاع نرده حفاظتی کمتر از 21 اینچ باشد.

• در صورتی که احتمال سقوط مواد از بین نرده فوقانی و میانی یا از بین نرده میانی و سطح کارکارگران وجود داشته باشد، در این فواصل نیاز به توری یا صفحات مشبک است.

• در صورتی که از اجزاء بینابینی بجای نرده میانی در فواصل بین ایستگاهها استفاده می شود، نبایدفاصله ی آنها بیش از 19 اینچ از همدیگر باشد.

• یک سیستم نرده حفاظتی، باید توانایی تحمل 200 پوند نیرو محدوده 2 اینچی لبه فوقانی خود درهر جهت روبه پائین یابالا باشد.

• نرده میانی، توری ها و اجزای بینابینی، باید توانایی تحمل 150 پوند اعمال نیرو در جهت روبه پا یینیا بالا را داشته باشند.

 

سیستم های تور ایمنی

اجزای تشکیل دهنده ی سیستم های تور ایمنی عبارتند از: تورهای مشبک و اجزای اتصالی.

• فاصله مراکز منافذتور های ایمنی از همدیگر در یک جهت نباید بیش از 6 اینچ باشد.

• فاصله بین محل نصب تور ایمنی تا زیر سطح کار، نباید بیش از 30 فوت، باشد.

• تور ایمنی نص بشده باید قادر به تحمل یک تست سقوط شامل انداختن یک کیسه ی شنی با وزن 400 پوند و قطر 30 اینچ از سطح کار برروی آن، باشد.

• تورهای ایمنی را مرتبا مورد بازرسی قرار دهید و پس از هر شیفت کاری، آنها را از ضایعاتباقیمانده، پاکسازی کنید.

 

 

 

 

 

 دپارتمان تولید محتوا ایمن سپاهان