استخدام کارشناس فروش تلفنی و حضوری در شرکت سلامت پیشرو ایمن سپاهان(سپاس) - کلیک کنید

حفاظت از شنوایی در محیط کار

حفاظت از شنوائی در محیط کار

تعیین اینکه آیا کارگر مدنظر نیاز به حفاظت شنوایی دارد یا خیر، یک موضوع چالش برانگیز می باشد.

مواجهه کارگر با صدای بیش از حد توسط چندین فاکتور تعیین می شود که عبارتند از:

• بلندی صدا برحسب dB

• مدت زمان مواجهه کارگر با صدا

• تعیین اینکه کارگر در روند کار خود به مناطق با ترازهای متفاوت صدا حرکت می کند.

• تعیین اینکه صدا از کی منبع یا چند منبع تولید می شود.

به طور کل قبل از شروع برنامه حفاظت شنوایی، باید مد تزمان مواجهه با صداهای بلند، کوتاه باشد.به طور مثال، قبل از از حفاظت شنوایی، کارگر مجاز است مطابق استانداردهای کشود خود (برایایران ) 85 db حداکثر 8 ساعت با آن تراز صدا مواجهه داشته باشد و برای تراز فشار صوت هایبیشتر این زمان، مواجهه مطابق با قاعده تعیین شده 3 یا 5 دسی بلی(استاندارد ایران قاعده 3 دسی بلیاست)زمان مواجهه کاهش یابد. مثلاً مطابق حدود مجاز مواجهه ایران کارگری که با تراز صدای 100دسی بل مواجهه دارد فقط حداکثر 15 دقیقه مجاز است در مواجهه قرار گیرد. در صورتی که فاصله زمانی بین تولید صدا و ماکزیمم سطح صدا، 1ثانیه یا کمتر باشد، به آن صدا، صدای پیوسته گفته م یشود. در غیر اینصورت ب هآنها، صداهای کوب های یا ضربه ای گفته می شود(مثلا صدای بلند ناشی از انفجار). نباید مواجهه با تراز فشار صداهای کوب های یا ضربه ای، از 140dB تجاوز کند. به عنوان نمونه ای از این صداها، می توان به شل کی اسلحه، ماشین پانچ یا صدای ناشی از چکش، اشاره نمود. چنانچه با کنترل های مهندسی و اجرائی مواجهه کارگر با صدای محیط کار به کمتر از حدود مجاز مواجهه شغلی (بر اساس مدت زمان مواجهه) کاهش نیابد، باید از وسایل حفاظت شنوائی استفاده شود. باید به این نکته توجه شود که این وسایل تنها میزان صدای رسیده به گوش را کاهش می دهند. مقدار این کاهش تحت عنوان میزان تضعیف 1 یا میرائی صدا تعریف شده که بر اساس نوع وسیله حفاظت شنوائی و میزان فیت بودن آنها متفاوت است. به هر حال هر وسیله حفاظت شنوائی باید مواجهه کارگر را به کمتر از حدود مجاز مواجهه شغلی کاهش دهد. تولید کننده گان این وسایل باید میزان کاهش صدا (2NRR) را روی بسته محصولات خود درج نمایند. در ضمن باید توجه شود که علاوه بر درج NRR ، میزان کاهش صدا در هر فرکانس نیز ذکر شود تا مصرف کننده آنها با تطبیق نتایج آنالیز فرکانس صدای محیط کار خود، قادر به انتخاب مناسب ترین گزینه باشد.15 انواع وسایل حفاظت از شنوائی به طور کل دو گروه از وسایل حفاظت شنوائی وجود دارند که عبارتند از:

حفاظ تو گوشی 1: این نوع حفا ظها، در داخل گوش یا روی گوش بیرونی، ب هطور کاملا فیت قرارمی گیرد. در بعضی از اوقات، به منظور جلوگیری از گم شدن این نوع حفاظ ها، ب هوسیله بندی، بهدور گردن آویخته م یشود. این نوع حفا ظها را می توان به صورت استفاده دائم(نامحدود)، به صورتیکبارمصرف یا به صورت قابلیت استفاده مجدد، بکار گرفت. در نوع یکبار مصرف آنها که معمولاًایرپلاگهای شکل پذیر هستند، از کتان موم دار، فوم، لاستیک سیلیکونی یا پشم فایبرگلاس ساختهمی شوند. این نوع حفاظهای توگوشی، شکل پذیر و قابل اتساع بوده و قبل از استفاده لوله شده و درداخل مجرای گوش قرار می گیرند و با انساط حجمی که پیدا می کنند، بطور کامل مجرای گوش رامی بندند. رعایت بهداشت فردی در استفاده از این وسایل، الزامی است.

*حفاظ روگوشی 1: این نوع حفا ظها به طور معمول، از جنس پلاست کی سخت می باشد که به شکلفنجانی، بیرون یا اطراف گوش را م یپوشاند. این نوع حفا ظها از طریق کی بالشتک( پرشده از فومپلاستیکی یا مایع لزج)، از نفوذ صدا به داخل گوش جلوگیری میک‌ند. در داخل قسمت فنجانی شکلحفاظ، از مواد جاذب صدا(فوم نر مپلاستیکی) پر شد هاست. آنها می توانند به طور مجزا یا همراه باکلاه های ایمنی (نصب شده برروی هلمت) و یا به صورت تجهیزات ارتباطی، ساخته و استفاده شوند.این نوع حفاظ علاوه بر کاهش انتقال صدا از طریق مجرای شنوائی، از طریق استخوانهای اطراف لالهگوش نیز انتقال صدار را کاهش می دهد. موی صورت، موی بلند، عینک، حرکات صورت مثلجویدن غذا مواردی هستند که ممکن است ارزش حفاظتی این گوشی ها را کاهش دهد.

دپارتمان تولید محتوا ایمن سپاهان